تصور کنید سطح خارجی یک مخزن تحت فشار با عایق حرارتی پوشیده شده و روکش بیرونی آن نیز از نظر ظاهری سالم به نظر می رسد. در چنین شرایطی ممکن است هیچ نشانه واضحی از خوردگی مشاهده نشود؛ اما در فضای پنهان میان عایق و بدنه فلزی، رطوبت تجمع پیدا کرده و به تدریج باعث تخریب پوشش محافظ و کاهش ضخامت جداره مخزن شود.
خوردگی زیر عایق مخازن تحت فشار یکی از آسیب های مهم در ارزیابی یکپارچگی تجهیزات صنعتی است. دشواری اصلی این پدیده، فقط ایجاد خوردگی نیست؛ بلکه پیشرفت تدریجی آن در ناحیه ای است که دسترسی مستقیم به سطح فلز وجود ندارد. به همین دلیل، حتی یک مخزن با عایق کاری ظاهراً سالم نیز ممکن است دچار خوردگی موضعی و کاهش ضخامت جداره باشد.
در این مقاله، ساز و کار ایجاد خوردگی زیر عایق، نقاط مستعد آسیب، تفاوت رفتار فولاد کربنی و فولاد زنگ نزن و روش های تشخیص و ارزیابی این پدیده را بررسی می کنیم.
خوردگی زیر عایق (CUI) چیست؟
مخازن تحت فشار در صنایع مختلف برای نگهداری و فرآورش سیالات در شرایط عملیاتی مشخص استفاده می‌شوند. برای آشنایی بیشتر با ساختار و عملکرد این تجهیزات، مطالعه مقاله مخزن تحت فشار چیست می‌تواند دید مناسبی درباره اجزای اصلی و کاربردهای آن ایجاد کند.
خوردگی زیر عایق یا CUI به تخریب سطح خارجی تجهیزات فلزی در اثر حضور آب و رطوبت در فضای زیر عایق حرارتی گفته می شود. این پدیده زمانی شکل می گیرد که رطوبت از طریق درزها، اتصالات یا آسیب های روکش خارجی وارد سیستم عایق کاری شود و برای مدت کافی در تماس با سطح فلز باقی بماند.
تعریف خوردگی زیر عایق
خوردگی زیر عایق نوعی خوردگی خارجی است که در تجهیزات عایق کاری شده مانند مخازن تحت فشار، خطوط لوله و ظروف فرایندی رخ می دهد. در این شرایط، آب محبوس شده در عایق با سطح فلزی تماس پیدا می کند و در صورت وجود شرایط مناسب، واکنش های الکتروشیمیایی خوردگی آغاز می شوند.
تفاوت خوردگی زیر عایق با خوردگی خارجی معمولی
در خوردگی خارجی معمولی، سطح فلز مستقیماً در معرض محیط قرار دارد و امکان مشاهده زنگ زدگی یا آسیب پوشش وجود دارد. اما در خوردگی زیر عایق، سطح آسیب دیده توسط عایق و روکش پوشیده شده است.
چرا عایق حرارتی می تواند شرایط خوردگی ایجاد کند؟
عایق به خودی خود عامل خوردگی نیست؛ اما در صورت نفوذ آب، می تواند مانند یک محیط نگهدارنده رطوبت عمل کند. باقی ماندن آب، حضور اکسیژن و آلاینده های محلول، شرایط لازم برای ایجاد خوردگی را فراهم می کند.
خوردگی زیر عایق مخازن تحت فشار چگونه ایجاد می شود؟
در واحدهای نفت، گاز و پتروشیمی، شرایط عملیاتی مخازن تحت فشار اهمیت زیادی در انتخاب سیستم محافظتی و برنامه نگهداری دارد. آشنایی با اهمیت مخازن تحت فشار در صنایع نفت و گاز کمک میکند نقش این تجهیزات و ضرورت حفظ یکپارچگی آن ها بهتر درک شود.
ایجاد خوردگی زیر عایق نتیجه هم زمان چند عامل است. نفوذ آب به سیستم عایق کاری، تخریب پوشش محافظ، تماس رطوبت با فلز و باقی ماندن شرایط مناسب برای واکنش های خوردگی، مراحل اصلی این فرایند هستند.
نفوذ آب و رطوبت به لایه عایق
آب باران، شست وشوی صنعتی، نشتی تجهیزات مجاور و میعان بخار آب می توانند از مسیرهای مختلف وارد عایق شوند. آسیب در محل اتصال روکش ها، اطراف نازل ها و نقاط نفوذی از مسیرهای رایج ورود رطوبت است.
تشکیل محیط الکترولیتی در سطح فلز
زمانی که آب حاوی املاح روی سطح فلز قرار می گیرد، محیطی الکترولیتی ایجاد می شود. این محیط امکان انتقال یون ها و شکل گیری واکنش های آندی و کاتدی را فراهم می کند. در نتیجه، فلز به تدریج دچار خوردگی می شود.
نقش چرخه های تر و خشک شدن
تکرار خیس شدن و خشک شدن می تواند شدت آسیب را افزایش دهد. هنگام تبخیر آب، نمک ها و آلاینده های محلول روی سطح باقی می مانند و با ورود مجدد رطوبت، غلظت آن ها تغییر می کند. این شرایط ممکن است به خوردگی موضعی شدید منجر شود.
تأثیر تخریب پوشش محافظ فلز
پوشش ضدخوردگی نخستین سد محافظ بین فلز و محیط مرطوب است. خراش، اجرای نامناسب پوشش، آماده سازی ضعیف سطح یا انتخاب پوشش نامتناسب با دمای کاری می تواند مقاومت این لایه را کاهش دهد.
نقش نوع عایق و روکش خارجی
برخی عایق ها در صورت نفوذ آب، رطوبت را برای مدت طولانی نگه می دارند. همچنین روکش فلزی خارجی در صورت اجرای نامناسب درزها و آب بندی، ممکن است امکان ورود آب را فراهم کند. بنابراین کیفیت نصب به اندازه انتخاب نوع عایق اهمیت دارد.
چرا خوردگی زیر عایق مخازن تحت فشار پنهان می ماند؟
مهم ترین ویژگی خوردگی زیر عایق، دشواری مشاهده مستقیم آن است. برخلاف بسیاری از آسیب های خارجی، در این پدیده ممکن است سطح بیرونی تجهیز سالم به نظر برسد، در حالی که زیر عایق، خوردگی در حال پیشرفت باشد.
پوشیده شدن سطح فلز توسط عایق و روکش
لایه های عایق و روکش فلزی مانع مشاهده مستقیم بدنه مخزن می شوند. بنابراین بازرسی چشمی معمولی نمی تواند وضعیت واقعی سطح فلز را مشخص کند.
پیشرفت موضعی خوردگی بدون نشانه ظاهری واضح
خوردگی ممکن است فقط در بخش محدودی از جداره رخ دهد. این آسیب موضعی می تواند به شکل حفره های عمیق ایجاد شود، بدون اینکه تغییر محسوسی در ظاهر خارجی مخزن دیده شود.
محدودیت بازرسی چشمی در تجهیزات عایق کاری شده
بازرسی ظاهری بیشتر برای شناسایی آسیب های روکش، پارگی، بازشدگی درزها و آثار نفوذ آب کاربرد دارد. این روش به تنهایی قادر به تعیین میزان کاهش ضخامت فلز نیست.
چرا سالم بودن ظاهر عایق، سلامت سطح فلز را تضمین نمی کند؟
ممکن است آب از یک درز کوچک وارد عایق شده و در بخش دیگری از مخزن تجمع پیدا کند. در نتیجه، محل آسیب فلز لزوماً با محل خرابی روکش یکسان نیست. به همین دلیل، سلامت ظاهری عایق نباید به عنوان تأیید سلامت بدنه در نظر گرفته شود.
کدام قسمت های مخزن تحت فشار بیشتر در معرض CUI هستند؟
در ارزیابی خوردگی زیر عایق، توجه به هندسه مخزن اهمیت زیادی دارد. نواحی دارای تغییر شکل، اتصالات، نقاط نفوذی و محل های تجمع آب مستعدتر هستند و باید در برنامه بازرسی اولویت داشته باشند.
اطراف نازل ها و اتصالات
اتصال نازل به بدنه به دلیل تغییر هندسه و وجود درزهای متعدد، یکی از نواحی حساس است. احتمال آسیب آب بندی و تجمع رطوبت در اطراف این نقاط نیز وجود دارد.
اطراف منهول ها
در محل اتصال منهول به بدنه، پیچیدگی هندسی و جزئیات اجرایی عایق کاری می تواند احتمال نفوذ آب را افزایش دهد.
رینگ های تقویتی و سخت کننده
سطوح افقی و فضاهای پشت رینگ ها ممکن است محل تجمع آب باشند. دسترسی محدود به این نواحی نیز تشخیص خوردگی را دشوارتر می کند.
هد بالایی و پایینی مخزن
در هد بالایی، آسیب روکش و نفوذ آب باران اهمیت دارد. در هد پایینی نیز وضعیت زهکشی، تماس با رطوبت و جزئیات عایق کاری باید بررسی شود.
نقاط اتصال ساپورت ها و نفوذی ها
اطراف پایه ها، براکت ها و اتصالات خارجی ممکن است به دلیل تمرکز تنش، آسیب پوشش یا اجرای نامناسب عایق مستعد خوردگی باشند.
نواحی دارای آسیب در روکش و آب بندی عایق
هرگونه بازشدگی درز، سوراخ، پارگی یا جداشدگی روکش باید به عنوان نشانه احتمالی نفوذ رطوبت بررسی شود.
چه عواملی احتمال ایجاد خوردگی زیر عایق را افزایش می دهند؟
احتمال وقوع خوردگی زیر عایق فقط به وجود آب وابسته نیست. جنس فلز، دمای کاری، شرایط محیطی، ترکیبات شیمیایی آب و کیفیت سیستم محافظتی نیز در شدت و نوع آسیب تأثیر دارند.
جنس فلز و حساسیت متالورژیکی
فولاد کربنی در برابر رطوبت مستعد خوردگی عمومی و موضعی است. فولادهای زنگ نزن نیز با وجود مقاومت بیشتر، در شرایط حضور کلریدها ممکن است دچار حفره دار شدن یا ترک خوردگی تنشی شوند.
محدوده دمای کاری و تغییرات دما
تغییرات دما می تواند موجب میعان، تبخیر و تکرار چرخه های تر و خشک شدن شود. محدوده دمای مستعد خوردگی به جنس فلز، شرایط محیطی و نوع عایق بستگی دارد؛ بنابراین نمی توان یک محدوده دمایی ثابت را برای تمام تجهیزات تعیین کرد.
رطوبت محیط و شرایط جوی
در محیط های مرطوب، بارانی و مناطق صنعتی با آلودگی بالا، احتمال نفوذ و ماندگاری رطوبت بیشتر است.
نفوذ کلریدها و سایر آلاینده ها
کلریدها به ویژه برای فولادهای زنگ نزن اهمیت دارند. این یون ها می توانند لایه محافظ سطح را تخریب کرده و زمینه خوردگی موضعی یا ترک خوردگی تنشی را فراهم کنند.
کیفیت پوشش ضدخوردگی و سیستم عایق کاری
انتخاب پوشش متناسب با دمای عملیاتی، آماده سازی صحیح سطح و اجرای اصولی روکش، نقش مهمی در کاهش احتمال CUI دارند.
خوردگی زیر عایق در فولاد کربنی و استنلس استیل چه تفاوتی دارد؟
جنس متریال تعیین می کند که خوردگی زیر عایق با چه سازوکاری پیشرفت کند و کدام روش بازرسی برای شناسایی آن مناسب تر باشد. به همین دلیل، ارزیابی فولاد کربنی و فولاد زنگ نزن باید با توجه به نوع آسیب احتمالی انجام شود.
| ویژگی | فولاد کربنی | فولاد زنگ نزن |
| نوع آسیب رایج | خوردگی عمومی و موضعی | حفره دار شدن و ترک خوردگی تنشی |
| عامل مؤثر | رطوبت و اکسیژن | رطوبت، کلرید و تنش |
| نشانه احتمالی | زنگ زدگی و کاهش ضخامت | حفره های موضعی و ترک |
| اولویت بازرسی | ارزیابی ضخامت جداره | بررسی خوردگی موضعی و ترک ها |
خوردگی عمومی و موضعی در فولاد کربنی
در فولاد کربنی، تماس طولانی مدت با آب می تواند باعث تشکیل محصولات خوردگی و کاهش ضخامت شود. در برخی نقاط نیز حفره های عمیق ایجاد می شوند که ارزیابی آن ها اهمیت ویژه ای دارد.
ترک خوردگی تنشی ناشی از کلرید در استنلس استیل
در برخی گریدهای فولاد زنگ نزن آستنیتی، حضور کلریدها، تنش کششی و شرایط دمایی مناسب می تواند زمینه ترک خوردگی تنشی را فراهم کند. این آسیب ممکن است بدون کاهش ضخامت گسترده رخ دهد.
تأثیر جنس متریال بر انتخاب روش بازرسی
در فولاد کربنی، اندازه گیری ضخامت و شناسایی نواحی کاهش ضخامت اهمیت زیادی دارد. در فولاد زنگ نزن، بررسی ترک ها و حفره های موضعی نیز باید در برنامه بازرسی لحاظ شود.
چگونه خوردگی زیر عایق مخازن تحت فشار را تشخیص دهیم؟
تشخیص خوردگی زیر عایق با ترکیبی از بررسی ظاهری، روش های غربالگری غیرمخرب و بازرسی مستقیم انجام می شود. انتخاب روش مناسب به جنس فلز، ضخامت جداره، هندسه مخزن، شرایط عملیاتی و میزان اطمینان موردنیاز بستگی دارد. انتخاب روش بازرسی باید متناسب با شرایط تجهیز و الزامات فنی انجام شود. آشنایی با استانداردهای بین المللی مخازن تحت فشار می تواند در تعیین الزامات ارزیابی، مستندسازی نتایج و تصمیم گیری درباره وضعیت تجهیز مؤثر باشد.
بررسی ظاهری روکش و نشانه های نفوذ رطوبت
در این مرحله، درزهای باز، آثار زنگ زدگی، تغییر شکل روکش، آسیب آب بندی و نقاط تجمع آب بررسی می شوند. این بررسی برای تعیین نواحی مشکوک مفید است، اما وجود خوردگی را به تنهایی اثبات نمی کند.
بازرسی با برداشتن موضعی عایق
برداشتن کنترل شده عایق امکان مشاهده مستقیم سطح فلز را فراهم می کند. پس از آن می توان وضعیت پوشش، محصولات خوردگی و میزان آسیب را بررسی کرد. این روش برای تأیید یافته های مشکوک اهمیت زیادی دارد.
آزمون جریان گردابی پالسی
آزمون جریان گردابی پالسی یا PEC یکی از روش های غربالگری خوردگی زیر عایق است. این روش با استفاده از میدان الکترومغناطیسی، اطلاعاتی درباره وضعیت کلی ضخامت فلز در محدوده اندازه گیری فراهم می کند.
بااین حال، نتیجه آن برای تعیین دقیق عمق و ابعاد یک حفره موضعی کافی نیست و به هندسه، فاصله حسگر تا فلز و شرایط سطح وابسته است.
رادیوگرافی صنعتی
رادیوگرافی صنعتی با استفاده از پرتوهای نافذ، امکان بررسی برخی نواحی زیر عایق را فراهم می کند. محدودیت دسترسی، هندسه تجهیز، ایمنی پرتوی و تفسیر تصویر از عوامل مؤثر بر کاربرد این روش هستند.
ضخامت سنجی فراصوتی
ضخامت سنجی فراصوتی پس از فراهم شدن دسترسی مناسب به سطح فلز، برای اندازه گیری ضخامت باقی مانده کاربرد دارد. آماده سازی سطح و انتخاب نقاط اندازه گیری در دقت نتایج مؤثر است.
ترموگرافی مادون قرمز
این روش با بررسی الگوی دمای سطح، می تواند نواحی دارای رطوبت یا ناهنجاری حرارتی را مشخص کند. بااین حال، ترموگرافی روش مستقیم اندازه گیری ضخامت نیست و یافته های آن باید با روش های تکمیلی بررسی شوند.
محدودیت ها و دقت روش های مختلف تشخیص
یکی از مشکلات مهم در ارزیابی خوردگی، اتکا به نتایج یک روش بازرسی بدون توجه به محدودیت های آن است. بررسی خطاهای رایج بازرسی مخازن به کارشناسان کمک می کند از تفسیر نادرست نتایج، انتخاب نامناسب روش آزمون و نادیده گرفتن نواحی مستعد آسیب جلوگیری کنند.
| روش بازرسی | کاربرد اصلی | محدودیت مهم |
| جریان گردابی پالسی | غربالگری کاهش ضخامت زیر عایق | حساسیت محدود به حفره های موضعی |
| رادیوگرافی | بررسی نواحی مشخص زیر عایق | محدودیت هندسی و ایمنی پرتوی |
| فراصوتی | اندازه گیری ضخامت باقی مانده | نیاز به دسترسی مناسب |
| ترموگرافی | شناسایی ناهنجاری حرارتی | تأیید نکردن مستقیم خوردگی |
| برداشتن عایق | مشاهده مستقیم و ارزیابی آسیب | نیازمند عملیات اجرایی |
چگونه ریسک خوردگی زیر عایق را کاهش دهیم؟
کاهش ریسک CUI به انتخاب صحیح مواد، اجرای اصولی عایق کاری و شناسایی زودهنگام مسیرهای نفوذ آب وابسته است. اقدامات پیشگیرانه باید از مرحله طراحی آغاز شوند و در دوره بهره برداری نیز ادامه پیدا کنند. برنامه نگهداری و پیشگیری از خوردگی باید با توجه به شرایط بهره‌برداری و نوع تجهیز تدوین شود. شناخت نکات ایمنی هنگام استفاده از مخازن تحت فشار نیز در کنار بازرسی فنی، به مدیریت بهتر شرایط بهره‌برداری و کاهش ریسک‌های عملیاتی کمک میکند.
انتخاب صحیح سیستم عایق کاری
نوع عایق باید متناسب با دمای کاری، شرایط محیطی و احتمال تماس با رطوبت انتخاب شود. همچنین جزئیات اجرایی باید امکان تخلیه آب و جلوگیری از تجمع طولانی مدت رطوبت را فراهم کنند.
استفاده از پوشش های محافظ مناسب
پوشش باید با جنس فلز، محدوده دمایی و شرایط بهره برداری سازگار باشد. آماده سازی سطح و کنترل کیفیت اجرای پوشش نیز اهمیت زیادی دارد.
جلوگیری از نفوذ آب و بهبود آب بندی
آب بندی مناسب درزها، اتصالات و نقاط نفوذی، یکی از مهم ترین اقدامات پیشگیرانه است. روکش باید به گونه ای نصب شود که آب به داخل سیستم عایق کاری راه پیدا نکند.
طراحی نقاط دسترسی برای بازرسی
در نقاط حساس می توان تمهیداتی برای دسترسی دوره ای به سطح فلز در نظر گرفت. این موضوع به ویژه در اطراف نازل ها و اتصالات اهمیت دارد.
اجرای بازرسی مبتنی بر ریسک
در بازرسی مبتنی بر ریسک، احتمال وقوع آسیب و پیامدهای آن مبنای تعیین اولویت بازرسی قرار می گیرد. نواحی دارای سابقه نفوذ آب، شرایط دمایی مستعد و هندسه پیچیده باید با توجه به نتایج ارزیابی، در اولویت بررسی قرار گیرند.
کشف خوردگی پنهان در اطراف نازل مخزن تحت فشار
برای درک بهتر سازوکار CUI، می توان یک سناریوی فرضی از بازرسی مخزن تحت فشار در یک واحد فرایندی را بررسی کرد. این سناریو نشان میدهد چگونه یک آسیب محدود در روکش می تواند به خوردگی پنهان در محل اتصال نازل منجر شود.
شرایط اولیه تجهیز
یک مخزن فولاد کربنی با عایق حرارتی در حال بهره برداری است. روکش خارجی از نظر کلی وضعیت مناسبی دارد و نشانه مشخصی از خوردگی گسترده مشاهده نمی شود.
نشانه های اولیه و محل مشکوک
در بررسی دوره ای، تغییر شکل جزئی و بازشدگی درز روکش اطراف یکی از نازل ها شناسایی می شود. به دلیل احتمال نفوذ آب، این ناحیه برای بررسی تکمیلی انتخاب می شود.
یافته های پس از برداشتن عایق
پس از برداشتن موضعی عایق، آثار رطوبت و تخریب پوشش محافظ مشاهده می شود. بررسی سطح فلز نیز وجود خوردگی موضعی و حفره های متعدد را نشان می دهد.
نتیجه بازرسی و درس های مهندسی
ضخامت سنجی فراصوتی برای تعیین ضخامت باقی مانده در ناحیه آسیب دیده انجام می شود و نتایج برای ارزیابی مهندسی مورد استفاده قرار میگیرند. نکته اصلی این سناریو آن است که یک آسیب کوچک در روکش می تواند نشانه ای از مشکلی بزرگ تر در زیر عایق باشد.
جمع بندی؛ چرا بازرسی CUI در مخازن تحت فشار اهمیت دارد؟
خوردگی زیر عایق مخازن تحت فشار یک ساز و کار مشخص آسیب خارجی است که در اثر نفوذ و ماندگاری رطوبت زیر عایق و فراهم شدن شرایط الکتروشیمیایی مناسب ایجاد می شود. پنهان ماندن سطح فلز، امکان پیشرفت خوردگی موضعی و محدودیت بازرسی چشمی، تشخیص این آسیب را دشوار می کنند.
نازل ها، منهول ها، رینگ های تقویتی، هدها و نقاط اتصال ساپورت ها باید در ارزیابی ریسک مورد توجه قرار گیرند. همچنین انتخاب روش بازرسی باید براساس جنس متریال، هندسه مخزن و نوع آسیب احتمالی انجام شود.
انتخاب و نگهداری صحیح مخازن تحت فشار در صنایع مختلف، علاوه بر حفظ یکپارچگی تجهیز، بر پایداری فرایندهای صنعتی نیز تأثیر دارد. آشنایی با مزایای استفاده از مخازن تحت فشار در صنایع مختلف می‌تواند دید جامع‌تری درباره اهمیت نگهداری اصولی این تجهیزات ایجاد کند.
در نهایت، تشخیص خوردگی زیر عایق مخازن تحت فشار تنها با مشاهده ظاهر روکش امکان پذیر نیست. ترکیب روش های غربالگری، برداشتن هدفمند عایق و اندازه گیری مستقیم ضخامت، مبنای مناسب تری برای ارزیابی وضعیت واقعی تجهیز فراهم می کند.
سؤالات متداول
- خوردگی زیر عایق مخازن تحت فشار چیست؟
نوعی خوردگی خارجی است که در اثر نفوذ و ماندگاری رطوبت در فضای بین عایق حرارتی و سطح فلزی مخزن ایجاد می شود. - چرا خوردگی زیر عایق پنهان می ماند؟
زیرا عایق و روکش خارجی مانع مشاهده مستقیم سطح فلز می شوند و خوردگی می تواند بدون ایجاد نشانه ظاهری مشخص پیشرفت کند. - مهم ترین نقاط مستعد CUI کدام اند؟
اطراف نازل ها، منهول ها، رینگ های تقویتی، هدهای مخزن و نقاط اتصال ساپورت ها از نواحی مهم و مستعد هستند. - آیا سالم بودن روکش عایق به معنای نبود خوردگی است؟
خیر. ممکن است رطوبت از یک مسیر کوچک وارد شده و در بخش دیگری از عایق تجمع پیدا کرده باشد. - چه عواملی باعث ایجاد خوردگی زیر عایق می شوند؟
نفوذ آب، ماندگاری رطوبت، تخریب پوشش محافظ، تغییرات دما و وجود آلاینده هایی مانند کلریدها از عوامل مؤثر هستند. - تفاوت خوردگی زیر عایق در فولاد کربنی و فولاد زنگ نزن چیست؟
در فولاد کربنی خوردگی عمومی و حفره ای اهمیت دارد؛ اما در برخی فولادهای زنگ نزن، حفره دار شدن و ترک خوردگی تنشی ناشی از کلرید نیز مطرح است. - برای تشخیص خوردگی زیر عایق از چه روش هایی استفاده می شود؟
آزمون جریان گردابی پالسی، رادیوگرافی صنعتی، ضخامت سنجی فراصوتی، ترموگرافی و بازرسی مستقیم پس از برداشتن عایق از روش های مورد استفاده هستند. - آیا برای تشخیص CUI باید عایق مخزن برداشته شود؟
همیشه خیر. برخی روش های غیرمخرب امکان غربالگری زیر عایق را فراهم می کنند؛ اما برای مشاهده مستقیم و ارزیابی دقیق سطح فلز، برداشتن موضعی عایق ضروری است. - آزمون جریان گردابی پالسی در تشخیص خوردگی زیر عایق چه کاربردی دارد؟
این آزمون برای غربالگری و شناسایی نواحی مشکوک به کاهش ضخامت فلز زیر عایق استفاده می شود. بااین حال، برای تعیین دقیق ابعاد حفره های موضعی به بررسی تکمیلی نیاز است. - چگونه می توان احتمال خوردگی زیر عایق را کاهش داد؟
با انتخاب عایق مناسب، اجرای پوشش ضدخوردگی سازگار با دمای کاری، آب بندی اصولی روکش، جلوگیری از تجمع رطوبت و اجرای برنامه بازرسی مبتنی بر ریسک می توان احتمال وقوع و پیشرفت این آسیب را کاهش داد.