آسانسور کارگاهی یا بالابر ساختمانی یکی از تجهیزات مهم حمل ونقل عمودی در پروژه های ساختمانی، صنعتی و عمرانی است که برای جابه جایی افراد، ابزار و مصالح میان طبقات و ترازهای مختلف استفاده می شود. این تجهیز نقش مهمی در افزایش سرعت اجرای پروژه، بهبود ایمنی و سامان دهی لجستیک عمودی در کارگاه های ساختمانی، از پروژه های کوچک تا برج های مرتفع، دارد.
انواع بالابر ساختمانی با توجه به ظرفیت، ارتفاع، نوع سازه و نیاز پروژه طراحی و انتخاب می شوند و می توانند برای حمل نفر، مصالح یا هر دو مورد به کار روند. انتخاب صحیح آسانسور کارگاهی باید بر اساس طراحی فنی، ظرفیت مجاز، پلاک مشخصات، دستورالعمل سازنده و الزامات ایمنی پروژه انجام شود. در این مقاله از سنجش امیرکبیر، ساختار، انواع، کاربردها و نکات مهم انتخاب و استفاده از بالابر ساختمانی به صورت تخصصی بررسی خواهد شد.
البته در بازار ایران ممکن است اصطلاحاتی مانند آسانسور کارگاهی، بالابر کارگاهی، آسانسور ساختمانی، بالابر ساختمانی و بالابر نفر و مصالح به جای یکدیگر به کار روند؛ اما از نظر فنی، هر بالابری برای حمل نفر مناسب نیست و نوع کاربری مجاز تجهیز باید از روی طراحی، پلاک مشخصات و دستورالعمل سازنده تعیین شود.
آسانسور کارگاهی چه کاربردی دارد؟
آسانسورهای کارگاهی از مراحل اولیه اجرای پروژه نصب می شوند و با افزایش ارتفاع سازه می توان ارتفاع دکل و مسیر حرکت آن ها را توسعه داد. این تجهیزات تنها مخصوص ساختمان های بلندمرتبه نیستند و در پروژه های مختلفی مانند موارد زیر کاربرد بالابر ساختمانی دارند:
- برج ها و مجتمع های مرتفع؛
- پروژه های راه سازی، پل و تونل؛
- سدها و نیروگاه ها؛
- صنایع نفت، گاز و پتروشیمی؛
- معادن و کارخانه های سیمان؛
- بنادر و صنایع کشتی سازی؛
- عملیات تعمیر، بازسازی و مرمت سازه ها.
دستورالعمل فنی وزارت کار نیز آسانسورهای کارگاهی را تجهیزاتی برای تسهیل و تسریع عملیات ساخت وساز معرفی می کند که در انتقال پرسنل، ابزار و مصالح به طبقات مختلف نقش دارند.
استفاده صحیح از آسانسور کارگاهی می تواند زمان تلف شده برای رفت و آمد، حمل دستی بار و استفاده مکرر از راه پله یا داربست را کاهش دهد. با این حال، این مزایا زمانی محقق می شود که دستگاه متناسب با نوع پروژه انتخاب، اصولی نصب و در دوره بهره برداری به طور منظم سرویس و بازرسی آسانسور کارگاهی به درستی انجام شود.
تفاوت آسانسور کارگاهی با بالابر ساختمانی چیست؟
در گفت و گوی روزمره ممکن است هر تجهیز بالابرنده ای که در یک پروژه ساختمانی استفاده می شود، «بالابر ساختمانی» نامیده شود. از نظر فنی باید میان چند گروه متفاوت تمایز قائل شد:
| نوع تجهیز | کاربری اصلی | وضعیت حمل نفر |
| آسانسور کارگاهی نفر و مصالح | حمل همزمان یا جداگانه افراد، ابزار و مصالح | در صورت طراحی و تأیید برای حمل نفر مجاز است |
| آسانسور یا بالابر باری | حمل مصالح و تجهیزات | حمل نفر با آن مجاز نیست |
| سکوی حمل یا Transport Platform | حمل مصالح و در شرایط تعریفشده، تعداد محدودی نفر | فقط مطابق ظرفیت، حالت بهرهبرداری و دستورالعمل سازنده |
| بالابر ساختمانی وینچی ساده | حمل مصالح سبک یا متوسط | معمولا برای حمل نفر طراحی نشده است |
| کلایمر یا سکوی معلق نما | استقرار افراد برای کار روی نمای ساختمان | وسیله حمل مسافر بین طبقات محسوب نمیشود |
| بالابر متحرک نفر یا MEWP | دسترسی افراد به محل کار در ارتفاع | برای استقرار و انجام کار در ارتفاع، نه حمل و نقل طبقهای |
بنابراین، وجود موتور، سیم بکسل یا یک سبد فلزی به تنهایی به معنای مجاز بودن حمل نفر نیست. دستگاه باری فاقد برخی تمهیدات ضروری حفاظت از سرنشین، مانند کابین مناسب، درهای اینترلاک شده، حفاظت اضافه سرعت و مدارهای ایمنی متناسب با حمل نفر است. دستورالعمل وزارت کار نیز صراحتا آسانسور باری را تجهیزی ویژه حمل بار معرفی می کند که ایمنی لازم برای حمل نفر را ندارد.
بیشتر بخوانید: استاندارد بازرسی سیم بکسل چیست و چه اهمیتی دارد؟
انواع آسانسور کارگاهی بر اساس کاربرد
آسانسورهای کارگاهی بر اساس نوع پروژه و نیاز کارگاه در مدل های مختلفی تولید می شوند؛ از جمله آسانسور حمل مصالح، نفر بر، نفربر و مصالح بر که هرکدام برای افزایش سرعت، ایمنی و بهره وری در عملیات ساختمانی و صنعتی کاربرد دارند.
۱. آسانسور کارگاهی حمل نفر و مصالح
این گروه رایج ترین گزینه در پروژه های متوسط و بزرگ است. کابین آن معمولا محصور بوده و برای حمل کارگران، مهندسان، ابزار و مصالح طراحی میشود.
ویژگی های معمول آن عبارت اند از:
- کابین بسته یا دارای حفاظ کامل؛
- در کابین و دروازه های ایمن در طبقات؛
- پلاک ظرفیت نفر و بار؛
- سیستم تشخیص اضافه بار؛
- ترمز کاری و سامانه ایمنی اضافه سرعت؛
- کلیدهای حدی بالا و پایین؛
- سامانه هشدار و توقف اضطراری.
این آسانسورها ممکن است تک کابین یا دوکابین باشند. در مدل دوکابین، دو کابین در دو طرف یک مجموعه دکل یا در آرایش طراحی شده توسط سازنده فعالیت می کنند. انتخاب مدل تک یا دوکابین به ظرفیت موردنیاز، حجم تردد، برنامه زمانی پروژه و محاسبات سازه ای وابسته است.
۲. آسانسور کارگاهی نفربر
آسانسور نفربر کارگاهی عمدتا برای جابه جایی افراد طراحی می شود. ابعاد کابین، تعداد مجاز سرنشینان، سرعت و تعداد توقف آن باید با نیاز پروژه هماهنگ باشد.
در این تجهیزات، حفاظت در برابر باز شدن درها هنگام حرکت، اضافه سرعت، اضافه بار، قطع برق و شرایط اضطراری اهمیت ویژه ای دارد. ظرفیت نفر و جرم مجاز بار همراه باید روی پلاک داخل کابین به وضوح درج شده باشد.
۳. آسانسور یا بالابر باری کارگاهی
این نوع تجهیز تنها برای حمل مصالح، ماشین آلات کوچک و ابزار استفاده می شود. کابین یا سکوی آن ممکن است باز، نیمه باز یا فاقد سقف باشد.
مهم ترین نکته درباره این گروه آن است که:
- حمل کارگر یا اپراتور با یک آسانسور باری، صرفاً به دلیل وجود فضای کافی داخل سکو، مجاز نمی شود.
- مجوز حمل نفر باید در طراحی، مدارک فنی و پلاک مشخصات دستگاه پیش بینی شده باشد.
۴. سکوی حمل
سکوی حمل معمولا نسبت به کابین کامل آسانسور کارگاهی، ساختاری بازتر یا نیمه محصور دارد. این تجهیز می تواند برای انتقال مصالح و در برخی طراحی ها برای همراهی تعداد محدودی نفر با بار استفاده شود.
سرعت حرکت، نحوه کنترل، تعداد نفر و ظرفیت بار در حالت حمل نفر ممکن است با حالت حمل صرفا مصالح متفاوت باشد. بهره برداری باید دقیقا مطابق دفترچه سازنده انجام شود.
۵. آسانسور صنعتی و ضدانفجار
در محیط هایی مانند پالایشگاه ها، پتروشیمی ها، صنایع شیمیایی یا محل هایی که احتمال وجود گازها و بخارات قابل اشتعال وجود دارد، ممکن است به آسانسور صنعتی با تجهیزات الکتریکی و مکانیکی متناسب با طبقه بندی منطقه خطر نیاز باشد.
به کاربردن عنوان «ضدانفجار» بدون مستندات فنی معتبر، گواهی تجهیزات و انطباق اجزای الکتریکی با شرایط محیطی کافی نیست. نوع حفاظت باید با ماهیت ماده قابل اشتعال، زون خطر و مشخصات محیط نصب هماهنگ باشد.
دستورالعمل وزارت کار، آسانسورهای کارگاهی را بر اساس کاربرد به گروه های صنعتی، ساختمانی نفر و بار، حمل ونقل و باری تقسیم کرده است.
بیشتر بخوانید: جدول بار جرثقیل چیست؟ راهنمای جامع برای ایمنی و بهره وری بیشتر
انواع آسانسور کارگاهی بر اساس سیستم محرکه
آسانسورهای کارگاهی بر اساس سیستم محرکه به مدل هایی مانند کششی، وینچی و هیدرولیکی تقسیم می شوند که هرکدام با توجه به ظرفیت، ارتفاع جابه جایی و شرایط پروژه انتخاب می شوند.
آسانسور دنده شانه ای یا Rack and Pinion
آسانسور دنده شانه ای رایج ترین نوع آسانسور کارگاهی در پروژه های ساختمانی و صنعتی است. در این سیستم، یک یا چند چرخ دنده متصل به مجموعه محرک کابین با دنده شانه ای نصب شده روی دکل درگیر می شوند. با چرخش پینیون، کابین در امتداد دکل به بالا یا پایین حرکت می کند.
مهم ترین اجزای این مکانیزم عبارت اند از:
- موتور الکتریکی؛
- گیربکس؛
- چرخ دنده یا پینیون؛
- دنده شانه ای یا Rack؛
- دکل و سکشن های ارتفاعی؛
- مجموعه غلتک های راهنما؛
- کابین و شاسی کابین.
دکل از سکشن های مدولار ساخته می شود و با افزایش ارتفاع پروژه می توان سکشن های جدیدی به آن اضافه کرد. دکل باید در فواصل تعیین شده توسط سازنده و محاسبات پروژه، به سازه اصلی مهار شود.
در دستورالعمل فنی وزارت کار، سیستم چرخ دنده ای به عنوان رایج ترین محرک آسانسورهای کارگاهی معرفی شده است. نصب نسبتا سریع، قابلیت استقرار در خارج ساختمان و بی نیازی از چاه و موتورخانه متعارف آسانسورهای دائمی، از مزایای اصلی آن محسوب می شود.
در این سیستم، چرخ دنده نصب شده روی کابین با دنده سراسری متصل به دکل درگیر است و نیروی موتور باعث حرکت کابین در امتداد مسیر میشود.
اجزای اصلی آسانسور کارگاهی دنده شانه ای
| جزء | وظیفه |
| کابین | نگهداری و حمل نفر، بار یا هر دو |
| شاسی و قاب کابین | انتقال نیروها و نگهداری کابین و تجهیزات محرک |
| دکل یا Mast | هدایت و تحمل نیروهای ناشی از حرکت کابین |
| سکشن دکل | قطعات مدولاری که ارتفاع مسیر حرکت را تشکیل میدهند |
| مهاربند دکل | اتصال دکل به سازه و تأمین پایداری جانبی |
| دندهشانهای | عضو دندانهدار ثابت روی دکل |
| پینیون | چرخدنده متحرک درگیر با دندهشانهای |
| موتور و گیربکس | تولید و انتقال نیروی حرکت |
| ترمز کاری | توقف و نگهداشتن کابین در عملکرد عادی |
| وسیله ایمنی اضافهسرعت | توقف کابین در صورت افزایش غیرمجاز سرعت رو به پایین |
| در کابین | جلوگیری از خروج یا تماس افراد و بار با مسیر حرکت |
| دروازه طبقات | حفاظت از بازشوهای طبقات و جلوگیری از سقوط |
| اینترلاک درها | جلوگیری از حرکت یا باز شدن نامناسب درها |
| حسگر اضافهبار | تشخیص بار بیش از ظرفیت تعیینشده |
| کلیدهای حدی | محدودکردن مسیر حرکت در بالا و پایین |
| ضربهگیر | کاهش پیامد برخورد احتمالی در انتهای مسیر |
| تابلو فرمان | کنترل حرکت، توقف و مدارهای ایمنی |
| سامانه هشدار و نجات | اعلام وضعیت اضطراری و فراهمکردن عملیات نجات |
در استاندارد EN 12159، دکل به عنوان سازه هدایت کننده و نگهدارنده کابین و مهاربند دکل به عنوان اتصال تأمین کننده تکیه گاه جانبی میان دکل و سازه معرفی می شود. این استاندارد همچنین وسیله ایمنی اضافه سرعت را مکانیزمی برای توقف و ثابت نگه داشتن کابین در شرایط افزایش سرعت رو به پایین تعریف می کند.
آسانسور کششی یا کابلی
در سیستم کششی، حرکت کابین از طریق سیم بکسل، فلکه کششی و الکتروموتور انجام می شود. در بسیاری از آرایش ها، وزنه تعادل نیز برای متعادل کردن بخشی از جرم کابین و بار به کار می رود.
آسانسور کششی می تواند برای ارتفاع های متوسط و زیاد مناسب باشد، اما معمولا نسبت به مدل دنده شانه ای به فضای چاه، تجهیزات تعلیق و آرایش اجرایی پیچیده تری نیاز دارد. بررسی سیم بکسل ها، فلکه ها، سیستم ترمز، کشش مناسب و وضعیت وزنه تعادل از مهم ترین بخش های نگهداری و بازرسی این نوع است.
آسانسور هیدرولیکی
در آسانسور هیدرولیکی، فشار سیال باعث حرکت پیستون یا جک و در نتیجه جابه جایی کابین می شود. این سیستم ممکن است مستقیم یا غیرمستقیم و طناب دار باشد.
مزایای متداول آن شامل حرکت نرم، توانایی حمل بارهای سنگین، سادگی نسبی عیب یابی و تراز مناسب در طبقات است. در مقابل، نشتی روغن، وضعیت سیلندر و پیستون، شیرها، شیلنگ ها، اتصالات و فشار سیستم باید به طور دقیق کنترل شود.
آسانسور وینچی یا رانش مثبت
در سیستم وینچی، کابین یا سکو به سیم بکسل یا زنجیر متصل است و حرکت آن با پیچیده شدن سیم بکسل یا زنجیر روی درام یا وینچ انجام میشود.
این مکانیزم به دلیل هزینه و ساختار نسبتا ساده در برخی کاربردهای کارگاهی دیده می شود، اما طراحی یک بالابر وینچی حمل مصالح با طراحی آسانسور نفربر تفاوت اساسی دارد. استفاده از سیستم وینچی برای حمل نفر تنها زمانی قابل قبول است که کل دستگاه، مدارهای ایمنی، کابین و اجزای آن مشخصا برای این کار طراحی شده باشند.
دستورالعمل وزارت کار، سیستم های کششی، هیدرولیکی، وینچی و چرخ دنده ای را در طبقه بندی سیستم های محرکه آسانسورهای کارگاهی آورده است. اجزای اصلی سیستم وینچی نیز شامل موتور، گیربکس، سیم بکسل یا زنجیر، درام و ریل هدایت کننده است.
نکته تخصصی: ویرایش ۲۰۲۴ استاندارد EN 12159 به آسانسورهای کارگاهی دنده شانه ای حمل نفر یا نفر و مصالح اختصاص دارد. سیستم های هیدرولیکی، درامی و وزنه تعادلی از دامنه این ویرایش خارج شده اند. بنابراین نباید استاندارد EN 12159:2024 را بدون بررسی نوع محرک، به تمام بالابرهای کارگاهی تعمیم داد.
بیشتر بخوانید: راهنمای کامل بستن بار جرثقیل با ایمنی و دقت بالا
مهم ترین ویژگی های ایمنی آسانسور کارگاهی و بالابر چیست
آسانسورهای کارگاهی با تجهیزاتی مانند ترمز اضطراری، سیستم ضد سقوط، محدودکننده سرعت و قفل های ایمنی طراحی می شوند تا جابه جایی افراد و مصالح در محیط کارگاهی با حداکثر ایمنی انجام شود.
حفاظت کامل پیرامون پایه
قسمت پایین مسیر حرکت آسانسور باید به گونه ای محصور شود که افراد نتوانند به قطعات متحرک، دکل، کابین یا منطقه خطر دسترسی داشته باشند.
استاندارد EN 12159:2024 وجود حصار پایه، حفاظت مسیر حرکت و دروازه در تمام نقاط دسترسی را ضروری می داند. هدف این تمهیدات، جلوگیری از برخورد افراد با قطعات متحرک و سقوط به مسیر حرکت کابین است.
دروازه ایمن در هر طبقه
هر طبقه ای که برای ورود یا خروج افراد و بار استفاده می شود باید دارای دروازه مناسب باشد. دروازه طبقه نباید به داخل مسیر حرکت کابین باز شود و باید با موقعیت کابین و مدار ایمنی هماهنگ باشد.
بازشدن دروازه طبقه در نبود کابین، بازماندن در هنگام حرکت یا امکان حرکت آسانسور با در باز، از مهم ترین مغایرت های ایمنی است.
سیستم تشخیص اضافه بار
بارگذاری بیش از ظرفیت می تواند به موتور، گیربکس، ترمز، دکل، اتصالات و سازه نگهدارنده فشار وارد کند. به همین دلیل، ظرفیت مجاز باید روی پلاک مشخصات درج شده و سیستم تشخیص اضافه بار، از شروع حرکت در شرایط غیرمجاز جلوگیری کند.
استاندارد EN 12159 برای دستگاه تشخیص بار، حفاظت در برابر ضربه، لرزش و شرایط محیطی و ارائه هشدار روشن یا صوتی در کابین را پیش بینی کرده است.
وسیله ایمنی اضافه سرعت
این وسیله مستقل از عملکرد عادی ترمز، باید هنگام افزایش غیرمجاز سرعت رو به پایین وارد عمل شود و کابین را متوقف نگه دارد.
بر اساس EN 12159:2024، هر کابین باید به وسیله ایمنی اضافه سرعت متصل به قاب کابین مجهز باشد و پس از عملکرد آن، بازگرداندن آسانسور به وضعیت عادی نیازمند دخالت فرد مجاز و دارای صلاحیت فنی است.
کلیدهای حدی و توقف اضطراری
کلیدهای حدی، مانع عبور کابین از انتهای مجاز مسیر می شوند. شستی توقف اضطراری نیز باید در موقعیتی قابل دسترس قرار گیرد و پس از فعال شدن، حرکت عادی کابین را متوقف کند.
وجود کلید به تنهایی کافی نیست؛ عملکرد واقعی آن، وضعیت سیم کشی، مدار ایمنی و نحوه بازنشانی نیز باید بررسی شود.
مهاربندی صحیح دکل
مهاربندها نیروهای جانبی، ارتعاش و بخشی از بارهای وارد بر دکل را به سازه منتقل می کنند. فاصله مهاربندها، نوع پیچ و مهره، کیفیت اتصال، محل نصب و مقاومت سازه میزبان باید با نقشه و دستورالعمل سازنده مطابقت داشته باشد.
افزایش خودسرانه ارتفاع دکل یا حذف یک مهاربند می تواند پایداری کل سیستم را مختل کند.
آموزش اپراتور
متصدی آسانسور باید با ظرفیت مجاز، عملکرد کلیدها، شرایط توقف اضطراری، دستورالعمل نجات، مخاطرات محیطی و علائم خرابی دستگاه آشنا باشد. او باید پیش از شروع کار، کنترل های چشمی لازم را انجام دهد و در صورت مشاهده وضعیت ناایمن، بهره برداری را متوقف کند.
دستورالعمل وزارت کار بر آموزش متصدی، انجام بازرسی قبل از شروع کار و رعایت ظرفیت مجاز نفر و بار تأکید کرده است.
بیشتر بخوانید: روش های پیشگیری از حوادث با بازرسی ایمنی
اجزای کلیدی بالابر ساختمانی (آناتومی یک دستگاه ایمن)
برای درک عمیق تر از کارکرد و نکات ایمنی بالابر ساختمانی، شناخت مشخصات بالابر ساختمانی و اجزای بالابر ساختمانی از اهمیت بالایی برخوردار است. هر یک از این اجزا وظیفه ای مشخص را بر عهده دارند و عملکرد هماهنگ آن هاست که ایمنی و کارایی دستگاه را تضمین می کند. در تجربه ما، عیب یابی و نگهداری صحیح این اجزا، طول عمر بالابر و ایمنی پروژه را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد.
- موتور الکتریکی: قلب تپنده بالابر است که نیروی لازم برای بالا و پایین بردن بار را تأمین می کند. توان موتور، مستقیماً بر ظرفیت باربری و سرعت بالابر تاثیرگذار است.
- گیربکس (جعبه دنده): وظیفه کاهش سرعت دور موتور و افزایش گشتاور را دارد. گیربکس های با کیفیت بالا، نقش حیاتی در انتقال قدرت مؤثر و عمر مفید بالابر دارند.
- قرقره (درام): محوری است که کابل بکسل به دور آن پیچیده می شود. طراحی صحیح قرقره از سایش زودهنگام کابل جلوگیری می کند.
- کابل بکسل (سیم بکسل): یک کابل فولادی با مقاومت کششی بسیار بالا است که بار را حمل می کند. انتخاب کابل با قطر و جنس مناسب، بر اساس ظرفیت بالابر، حیاتی است.
- سبد یا پلتفرم حمل بار: محفظه ای است که مصالح درون آن قرار می گیرند. طراحی آن باید استحکام کافی برای تحمل بار و ایمنی لازم برای جلوگیری از ریزش مصالح را داشته باشد.
- سیستم ترمز: یکی از مهم ترین اجزای ایمنی است که در صورت قطع برق یا هرگونه نقص فنی، بار را در هر ارتفاعی متوقف و قفل می کند.
- شاسی و فریم: سازه اصلی بالابر است که تمام اجزا را روی خود نگه می دارد و باید استحکام کافی برای تحمل کل وزن دستگاه و بار را داشته باشد.
- سیستم های کنترل و ایمنی: شامل کلیدهای فرمان، سنسورهای حد بالا و پایین، سنسور اضافه بار، و قفل های ایمنی درب کابین (در بالابرهای نفربر) می شود.
خطرات رایج آسانسورهای کارگاهی
مهم ترین خطرات مرتبط با نصب و بهره برداری از آسانسور کارگاهی عبارت اند از:
- سقوط کابین یا حرکت کنترل نشده؛
- سقوط افراد از بازشوی طبقات؛
- حرکت دستگاه با در باز؛
- گیرکردن دست، پا یا لباس میان قطعات متحرک؛
- سقوط مصالح از کابین یا سکوی طبقات؛
- اضافه بار یا توزیع نامناسب بار داخل کابین؛
- شکست یا شل شدن اتصالات دکل و مهاربندها؛
- خوردگی، ترک یا تغییر شکل قطعات سازه ای؛
- نقص ترمز، گیربکس یا سیستم اضافه سرعت؛
- خطر برق گرفتگی و اتصال نامناسب ارت؛
- برخورد کابین با مانع یا سازه؛
- بهره برداری در باد شدید یا شرایط جوی خارج از محدوده مجاز؛
- استفاده افراد آموزش ندیده یا دست کاری مدارهای ایمنی.
بای پس کردن اینترلاک درها، حذف حسگر اضافه بار، استفاده از قطعات غیراصلی یا ادامه کار با وجود صدای غیرعادی، لرزش، نشتی یا داغ شدن تجهیزات، می تواند سطح ریسک را به شدت افزایش دهد.
جمع بندی
آسانسور کارگاهی یکی از تجهیزات اصلی حمل عمودی در پروژه های ساختمانی و صنعتی است. این تجهیز می تواند برای حمل نفر، مصالح یا هر دو طراحی شود و در مدل های دنده شانه ای، کششی، هیدرولیکی یا وینچی ساخته شود.
در پروژه های ساختمانی مرتفع، آسانسور دنده شانه ای به دلیل ساختار مدولار، امکان افزایش ارتفاع، قابلیت نصب در خارج ساختمان و مناسب بودن برای شرایط کارگاهی، کاربرد گسترده ای دارد. بااین حال، ایمنی آن به عواملی مانند نصب صحیح پایه و دکل، مهاربندی اصولی، عملکرد درها و اینترلاک ها، سیستم اضافه بار، وسیله ایمنی اضافه سرعت، نگهداری منظم و بازرسی دوره ای وابسته است.
همچنین باید توجه داشت که بالابر حمل مصالح، آسانسور نفربر، سکوی حمل و کلایمر تجهیزات یکسانی نیستند و نمی توان الزامات یا استاندارد یک گروه را بدون بررسی فنی به گروه دیگر تعمیم داد.
برای دریافت مشاوره فنی و هماهنگی خدمات بازرسی آسانسورهای کارگاهی در سراسر کشور، با شرکت دیدبان سنجش امیرکبیر تماس بگیرید:
تلفن همراه: ۰۹۹۸۲۳۳۹۰۹۰
تلفن دفتر: ۰۲۱۴۴۴۵۹۰۲۹ و ۰۲۱۴۴۴۳۲۳۹۵
واتساپ: ۰۹۳۸۳۴۹۴۹۵۰
سوالات متداول
- آیا می توان با بالابر مصالح، کارگر جابه جا کرد؟
خیر. بالابر یا آسانسور باری فقط برای حمل بار طراحی شده است، مگر اینکه در مدارک فنی، پلاک مشخصات و دستورالعمل سازنده، حمل نفر صراحتاً مجاز اعلام شده باشد. - رایج ترین نوع آسانسور کارگاهی چیست؟
در بسیاری از پروژه های ساختمانی و صنعتی، آسانسور دنده شانه ای یا Rack and Pinion رایج ترین گزینه است. این مدل با استفاده از چرخ دنده متصل به کابین و دنده شانه ای نصب شده روی دکل حرکت می کند. - تفاوت آسانسور کارگاهی با آسانسور معمولی ساختمان چیست؟
آسانسور کارگاهی معمولاً موقت است و در دوره ساخت، نصب یا تعمیرات استفاده می شود. آسانسور معمولی ساختمان بخشی دائمی از بناست و پس از تکمیل ساختمان برای استفاده ساکنان یا کاربران بهره برداری می شود. - آیا آسانسور کارگاهی به چاه آسانسور نیاز دارد؟
مدل دنده شانه ای معمولاً در بیرون سازه و روی دکل مستقل نصب می شود و به چاه متعارف آسانسورهای دائمی نیاز ندارد. بااین حال، پایه، بستر نصب، دکل و مهاربندی آن باید بر اساس محاسبات و دستورالعمل سازنده اجرا شود.